[G2:4949 class=g2image_float_left]Een vrij koude maandagavond, allerminst uitnodigend om buiten te komen. Toch heb ik mij deze maandagavond verplaatst naar de Cuba Libre om de 4e Verbondsraad bij te wonen. Hoe deze verliep kan u al dan niet lezen in het desbetreffende verslag.

Na de Verbondsraad was het, compleet verrast als ik was, rolling. Het is zover gekomen dat ik als bestuurslid niet eens meer weet wat er elke week te doen is. Wanneer ik thuis de verbondsberichten toegestuurd krijg -elektronisch dan- archiveer ik daar een exemplaar van, maar ik vergeet deze bijna altijd te lezen. Dit volledig terzijde.

Rolling dus, startend in onze thuisbasis, de Cuba Libre bij de immer sympathieke Pascal en de al even sympathieke portier Frank v. Muze van de ‘andere poëzie'. Na enige pinten trokken wij richting Putje. De vlag vooraan, wapperend in de koude wind wandelden wij vijftig meter en gingen binnen. Door het vele wandelen hadden we dorst gekregen, velen van onze verbonders vertoonden reeds tekenen van dehydratatie (ofwel was het zattigheid, ik zie het verschil niet goed).
[G2:4954 class=g2image_float_right]In het Putje dronken we met zen allen enkele pinten. Tijdens het consumeren van alcohol in groep (een zeer sociale bezigheid) waren sommigen zich aan het vermaken door tafelvoetbal -kicker in de volksmond- te spelen, anderen vonden het nodig om de sanitaire accomodaties te voorzien van Bart Bogaerts affiches. De vele mannelijke toiletbezoekers zullen mij dankbaar zijn voor de Pamela die nu de kale muur boven het urinoir siert.

Tegen half één lieten we de deur van het Putje achter ons dichtvallen en had de One o Two de eer om ons te ontvangen. ‘Never change a winning combination' zegt een oude wijsheid en dus dronken we ook hier menige pint.

Na de One of Two stonden wij voor een afsluitende Yucca en een Salamander waar we niet in konden. Wat doet een mens in zo een geval? Juist ja, de overgebleven verbonders gingen gewoon terug naar de Cuba Libre waar de rolling eindigde.

Uw Vlaamsche Vriend
Pieter