Te Gent de oude stede, daar lag het Gravensteen. Dit jaar effectief verlaten en alleen. Geen studentenkeerlen die, belust op leute en lach, de kantelen bezetten, noch appels die als granaten op de grond openspetten. Neen, naar de Crypte van de Sint-Pietersabdij waren zij gekomen om de grootse bezetting van het Gravensteen uit 1949 op gepaste wijze te herdenken!

Deze feesten begonnen helaas in mineur. De organisatie, het Uylenspiegelcomité, had voor deze gelegenheid beslag weten te leggen op de allerlaatste bakken Jack-Op en wij, de Vlaamse studenten, -aan wie deze godendrank toebehoort- dronken met veel spijt in het hart onze laatste slokken van dat ware studentenbier. Slechts lege glazen en harten gevuld met verdriet bleven over, De Jack was nu voor eeuwig op.

Maar met treuren komen we niet vooruit. Voor aanvang van de eigenlijke festiviteiten zegende onze kersverse proost (en Leuvense schacht) Cyriel onze nieuwe verbondsvlag in. Met vernieuwde hoop konden wij vanaf dan onze stijlvolle avond vervolgen.

En er was nog meer goed nieuws: Virgil, onze goede vriend van Zuid-Vlaanderen meldde ons dat hij in blijde verwachting is! Zeer binnenkort immers, zal KVHV-Rijsel een feit worden! Dit heuglijke nieuws werd op menig houzee en kneukelgekletter onthaald.

De eigenlijke cantus werd geleid door Verbondspraeses Rien, de Vlijtige, bijgestaan door GSK-Princeps Houzzo die ook zijn deel van de cantus leidde. Een machinist vervolledigde de praesestafelen de schachtenbak werd bewaakt door Brico, de handige en later door pro-senior en pro-fuxmajor Gilles.

Velen waren gekomen. Het Verbond vanuit het hele land en onze Rijselse vrienden, het GSK, Mereta, Castrum, een afvaardiging van het Gentse SK. Wel honderdtwintig koppen konden aan de clubtafel geteld worden en evenveel klinkend volle pinten.

Menig studentenlied weerklonk door het cryptische tongewelf. Vlaamse strijdliederen brachten de commilitones in de stemming en het duurde niet lang of de drinkliederen en Krambamboeli’s vulden menig oor. Natuurlijk werd ook de Slag om ’t Gravensteen gezongen. De sfeer zat er goed in en tot het midden van de nacht werd er vrolijk gevierd.

Uw Vlaamsche Vriend
Pieter