Op zondag 21 oktober was een delegatie van het KVHV-Gent samen met Verbondsbroeders uit Antwerpen aanwezig op de herdenking van Karel Heyndrickx in Sint-Niklaas. De herdenking vond voor de tiende maal plaats en was opnieuw in handen van de Davidsfonds-jongeren. In de vroege ochtend marcheerden de KVHV'ers met de Verbondsvaandels voorop en in rijen van drie door de straten van het station in Sint-Niklaas naar het kerkhof.

De uit Sint-Niklaas afkomstige Heyndrickx studeerde rechten in Leuven, stichtte er samen met dr. August Borms de Waasse Club en was praeses van de Oost-Vlaamse Gilde in 1898-1899. Van 1896 tot 1899 was hij hoofdredacteur van het oudste studentenblad van de Nederlanden, Ons Leven (sinds 1902 tijdschrift van het KVHV-Leuven). Hij organiseerde in mei 1898 de feesten voor het tienjarig bestaan van dit studentenblad. Naar aanleiding hiervan gaf hij een tweedelig Studentenliederboek uit dat 167 liederen met klavierbegeleiding bevatte, een werk van vier jaar noeste arbeid. Deze liederen waren ofwel teksten die daarvoor al in Ons Leven verschenen waren of liederen die speciaal voor deze uitgave geschreven en getoonzet waren. Het werk omvat 33 vaderlandse liederen, 35 mengelingen, 26 studentenliederen, 35 gezelschaps- en drinkliederen en 38 liefdesliederen. Hij was hiermee de eerste die Vlaamse studentenliederen publiceerde en vulde hiermee een gemis bij de Vlaamse student in. Het waren ook allemaal echte studentenliederen: liederen voor, door of over studenten (in de huidige door het KVHV uitgegeven Studentencodex staan ok andere liederen). In 1903 kwam er een eendelige 'volksuitgave' van zijn Studentenliederboek. Voor de muziek deed hij een beroep op vooraanstaande Vlaamse toondichters.

Heyndrickx werd later Secretaris-Generaal van het Davidsfonds (1908 tot 1918) en Stadssecretaris van Sint-Niklaas (1900 tot 1918). Tijdens WOI aanvaardde hij onder druk een leerstoel aan de door de Duitsers vernederlandste Universiteit van Gent. In 1916 werd hij dus professor aan de rechtsfaculteit. Begin 1917 werd hij uitgenodigd om deel te nemen aan de vergaderingen tot oprichting van een Raad van Vlaanderen, en dit met het oog op mogelijke vredesonderhandelingen en de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Hij ging er eerst niet op in, maar nog in de maand december van datzelfde jaar sloot Heyndrickx zich toch aan bij de Raad. Nog in 1917 kreeg hij een bestuurszetel in de pas opgerichte Dietsche Bond. Zijn volgende stap in de collaboratie was zijn verkiezing tot Gevolmachtigde voor Binnenlandse Zaken (Commissie van Gevolmachtigden) in januari 1918. Kort voor het einde van de oorlog, toen hij zag dat zijn situatie uitzichtloos was geworden, vluchtte hij naar het neutrale Nederland. Karel Heyndrickx overleed op 1 oktober 1962 en werd begraven in zijn geboortestad.

We zongen aan het graf nog enkele Vlaamse strijd- en studentenliederen ter ere van de samensteller van het eerste Vlaamse Studentenliederenboek. Nadien bezochten we ook nog enkele graven van andere vooraanstaande Sint-Niklase nationalisten, waaronder professor Reimond Speleers. priester August Nobels (gewezen superior van het Sint-Jozef-Klein-Seminarie in Sint-Niklaas en legeraalmoezenier) en dr. med. Jozef De Belie (praeses Waasse Club 1927-28) en zijn zoon. Op het einde trokken we naar Vlaams huis Steenstraete waar we genoten van een glas Vlaamse Leeuw-bier en nog enkele liederen ten berde brachten.