Op donderdag 10 juli organiseerde het Stadsbestuur van Gent een academische zitting n.a.v. de Vlaamse feestdag in de Pacificatiezaal van het Stadhuis. In de feestrede sprak prof. dr. med. Paul Van Cauwenberge, Rector UGent over Vbr. OS em. prof. dr. med. Corneel Heymans (1892-1968) zijn persoonlijkheid, zijn betekenis voor de Nederlandstalige geneeskunde, voor het wetenschappelijk onderzoek, voor Gent, de universiteit en voor de toekomst. 

Rector Van Cauwenberghe belichtte Heymans' onderzoek, professoraat in de geneeskunde aan de UGent en zijn Nobelprijs voor fysiologie en geneeskunde die hij in 1938 ontving. Omwille van die zaken werd Heymans twee jaar geleden nog verkozen tot tweede grootste professor van de Gentse universiteit. Bovendien zijn zowel een studentenhome als de geneeskundecampus van de UGent naar hem genoemd.  Wat door Van Cauwenberghe aangekondigd werd als een luchtige voorstelling bleek al snel een half uurtje geschiedenisles. 

De aanwezige KVHV'ers ergerden zich echter aan iets anders, namelijk het het totaal verzwijgen van Heymans' Vlaams-nationale overtuiging op deze viering van de Vlaamse feestdag. Heymans werd als student namelijk lid van het KVHV en nadien erevoorzitter en dus voorzitter van de beheerraad van KVHV-Gent in de jaren '40 en '50. Hij bleef erg actief in het KVOHV en het AVOHV, de oudstudentenkring van het KVHV in die tijd. Hij was tijdens WOII ondervoorzitter van de Vlaams cultuurraad (1940-41) en werd daardoor getroffen in zijn carrière (drie jarige blaam door de RUG). Vanaf 1948 zette hij zich actief in voor de slachtoffers van de repressie en was een groot pleitbezorger van algemene amnestie. In 1956 gaf Heymans een radicale feestrede ter herdenking van 100 jaar Albrecht Rodenbach (stichter van de katholieke Vlaamsstrijdende studentenbeweging) aan diens standbeeld in Roeselare in aanwezigheid van enkele duizenden Vlamingen.

De tweede spreker overtrof die avond zo waar de eerste in 'politiek correct gezwets'! De Gentse burgervader Termont (SP.a) hield een 20-minuuten durend promotiepraatje over hoe goed het Gent wel vergaat onder zijn beleid! Dit half uurtje links-progressieve propaganda eindigde zo waar in een strijdrede tegen het nationalisme. Het woord 'Vlaanderen' kwam op deze veredelde 1-mei viering maximaal 4 maal ter sprake. We weten na afloop van de zitting wel dat er in Gent veel gedaan wordt om het 'de nieuwe Vlamingen' zoveel mogelijk naar hun zin te maken.