Op voorstel van Vbr. OS lic. rer. merc. Brecht Vermeulen v. Cavia (praeses KVHV-Antwerpen 1990-92 en huidig voorzitter van VVB-Roeselare) maakten drie Gentse en drie Antwerpse KVHV'ers van vrijdag 18 tot zondag 20 juli een studentikoze Couleurfahrt naar Heidelberg en Bonn. Veel Vlaamse studententradities vinden immers hun oorsprong in Duitsland en daarom is het altijd fijn om die bronnen eens nader te leren kennen. 

Tijdens de rit naar Bonn legde onze gids Cavia al enkele schijfjes op met Duitse studentenliederen om in de sfeer te komen. In Bonn wou hij Guido Fleischer, een prominent oud-student van Burschenschaft Frankonia die hij bij eerdere bezoeken al ontmoet had, enkele geschenken overhandigen vanuit Vlaanderen: speciaalbieren, een Vlaamse leeuwenvlag en twee muziekschijfjes met Vlaamse studentenliederen op. Omdat onze Duitse vriend op reis was, ontvingen enkele andere leden van B! Frankonia ons in hun prachtige Frankenhuis. Een oud-student gaf uitleg over de verschillende ruimtes, waaronder hun grote bar, de Kneipraum (cantuszaal), de Altherrenraum (oud-studenten salon) en de Paukraum (zaal om te schermen). Aan verschillende muren hingen foto's van (haast) alle Franken (studenten en oud-studenten van B! Frankonia).Ieder van ons kreeg nog een mooi bierglas mee, waarop hun weelderig versierd wapenschild stond.Ons bezoek bij de Franken duurde langer dan voorzien, waardoor we pas laat aankwamen bij de B! der Norddeutschen und Niedersachsen in Bonn, die al aan het inofficiële gedeelte van hun Semesterabslusskneipe bezig waren. Twee Franken waren meegekomen met ons en zeiden dat ze nooit eerder in het huis van de Norddeutschen en Niedersachsen geweest waren, terwijl beide verenigingen allebei in Bonn actief zijn. Voor ons kwam het vreemd voor dat ze geen contacten onderhielden met Burschenschaften uit dezelfde stad, maar wel met andere honderd kilometer verder in Duitsland. Onze komst verdubbelde het aantal aanwezigen op de Kneipe ei zo na. We waren dus zeer wel gekomen. Na enkele strofen konden de KVHV'ers al vrij goed de weergaloze Duitse studentenliederen meezingen, die een oud-student muzikaal begeleidde met hoorngeschal. Tijdens een deel van het Inoffizium mocht Vbr. Peter v. Buddy als praeses van KVHV-Antwerpen vooraan zitten samen met een commilito van B! Frankonia. Een mooi teken van de gastvrijheid die we ook ervoeren tijdens colloquia, waarin we de Burschen beter leerden kennen.Niet alleen op het gebied van studentikoze tradities en stijl komen de Burschenschaften overeen met het KVHV, ook wat de conservatieve en volks-nationalistische overtuiging betreft, bleken deze Duitse studenten en oud-studenten op dezelfde golflengte te zitten als het KVHV. Niettegenstaande de Burschenschaften hoofdzakelijk protestants zijn, ontmoetten we er ook twee praktiserende en conservatieve katholieken. De Duitsers uit de omgeving van Bonn zijn dan ook nog tamelijk trouw gebleven aan de Rooms-katholieke Kerk.Toen de Kneipe afgelopen was en we aanstalten wilden maken om onze hotelkamers op te zoeken, hielden twee commilito's van B! der Norddeutschen und Niedersachsen ons tegen om ons eerst nog een nachtelijke rondleiding te geven in Bonn. "Iedereen slaapt, het is rustig, het is nacht.", zouden we in Vlaanderen zingen. Het nachtelijk ronddolen had echter niet de bedoeling te "dorsten naar het bier", maar wel om de Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität, het Beethoven-Haus en natuurlijk de stad langs de Rijn te zien bij maanlicht.

De volgende morgen stonden we op met de spreekwoordelijke houten kop en reden we na ons verkwikkend ontbijt door naar de studentenstad der studentensteden, Heidelberg, bekend van de vele films over het studentenleven daar, zoals Heidelberger Romanze (1951), The Student Prince (1954) en The Student Prince in Old Heidelberg (1927). Pas vertrokken uit Bonn, stopten we in Bad Godesberg nog even aan de aloude Gasthof zur Lindenwirtin Aennchen. Over dit lindenmeisje gaat   een bekend Duits studentenlied, waarvan Vbr. OS Jef Van den Eynde (praeses KVHV-Leuven 1905-07) een Nederlandstalige versie schreef.

's Middags aten we in Heidelberg in een typisch studentenrestaurant, vol met attributen van het Duitse studentenleven. Op alle tafels waren Zirkels (monogrammen) gekerfd van studentenverenigingen die er al geweest waren. Het toeval wou dat het KVHV-gezelschap plaats nam aan een tafel waarop voorgangers het monogram van KVHV hadden nagelaten met eronder ook de letters KVHV. Dit toeval en de locatie deden het typisch Duitse eten nog beter smaken.

Zaterdagavond zetten we, opnieuw geladen met geschenken uit Vlaanderen, de steile klim in naar het huis van de Katholische Deutsche Studentenverbindung Ferdinandea Prag zu Heidelberg, die net als KVHV onderdeel uitmaakt van het Europaïscher Kartellverband (EKV). We waren op tijd en konden zo de volledige Kneipe meemaken, met onder andere de ontgroening van de schachten (die Füxen) en de aanstelling van het nieuwe praesidium (die Chargen). De ontgroening verliep gelijkaardig als in Vlaanderen behalve dat bij de schachten hun  schachtenlint, dat over drie stroken slechts de twee hoofdkleuren bevat, kapot getrokken wordt en ze in de plaats daarvan een Burschenband krijgen.

We waren die avond niet de enige gasten, maar wel de enige studenten van buiten Duitsland. De politieke crisis in Belgiê was natuurlijk een gespreksonderwerp dat het goed deed. Ze verstonden de situatie en steunden de Vlamingen in de strijd voor Vlaamse zelfstandigheid. Hoewel CV-clubs zoals Ferdinandea in het algemeen minder nationalistisch en rechts zijn dan de Deutsche Burschenschaften, mochten we toch enkele liederen (zoals het Südtirolerlied en Prinz Eugen, lied tegen het Turkse beleg van Wenen, 1683) horen die duidelijk maakten dat we opnieuw in goed gezelschap waren. Ook werden enkele vrije versies gezongen tegen de SPD (de Duitse sociaal-democratische partij). Enkele jaren geleden wilde de SPD namelijk alle traditionele studentenverenigingen verbieden omwille van hun te weinig links karakter. Het verbod sloeg vooral op de Deutsche Burschenschaften, maar ook ten dele op de katholieke clubs.Het zingen van liederen werd door een pianist van Ferdinandea begeleid, die tussen de verschillende delen van de Kneipe ook enkele oorstrelende marsen speelde.Bij ons vertrek overhandigden we de pro-senior van K.D.St.V. Ferdinandea plechtig een Vlaamse leeuwenvlag.De ochtend erop was het tijd om de stad Heidelberg te verkennen. We bezochten ondermeer het oude Slot, dat uitkijkt op de stad en waar het grootste wijnvat ter wereld staat. Dit vat werd echter nooit gebruikt wegens de moeite die men had om het waterdicht te maken.

Als afsluiter bezochten we de Ruprecht-Karls-Universiteit van Heidelberg (oudste universiteit van het huidige Duitsland) en natuurlijk ook de Studentenkarzer, de speciale gevangenis voor de studenten. Vanaf de zestiende eeuw tot aan de Eerste Wereldoorlog werden studenten niet berecht door de Duitse rechtbank maar door de universiteit. Het ging om opvallend lichte straffen in vergelijking met die van het Duitse gerecht.Tijdens hun verblijf in de cellen, maakten de studenten tekeningen over het studentenleven, zoals je op laatste foto hier ziet. Goed gemutst (een studentenpet heet een Mütze in het Duits) keerden we naar onze Vlaamse heimat terug. We waren des te meer overtuigd dat onze voorlopers er goed aan gedaan hebben zich te beroepen op de rijke en stijlvolle Duitse studententradities.

Meer foto's op: http://picasaweb.google.com/Zwijger1988/CouleurfahrtNachBonnUndHeidelberg